Spotprent: Renée van den Kerkhof

Iedereen die enigszins actief twittert weet het ondertussen maar al te goed: de G500 gaat een PAC vormen. Ondertussen heeft in de echte wereld de meerderheid nog nooit van de G500 gehoord, laat staan dat ze weten van de aankondiging gisteravond: dat de G500 een half miljoen wil inzamelen voor hun campagne.

En dat is dus precies mijn probleem met de G500 in het algemeen: roepen dat je voor ‘de jongeren’ opkomt, terwijl de oprichters en de groep eromheen zelf allemaal tot de elite binnen de jongeren horen. Wat een arrogantie om te claimen dat een klein groepje wel even verzint wat de jongeren willen. En wat een waanzin om te geloven dat een jongere zonder diploma en zonder baan in Overijssel precies hetzelfde zou willen als een student in Amsterdam! Als je ook alleen kijkt op de website van de G500, zie je vanzelf op wie ze gericht zijn: de elite. Want bijvoorbeeld bij de donaties, mag je pas geld overmaken vanaf een minimum van €50,-, dit loopt op tot een bedrag van €10.000,-. Maar ze geven mensen niet de kans om met een klein bedrag bij te dragen! Oftewel die gehele groep is niet gericht op de arme studenten, en jonge werklozen, maar op de elite die hiermee weer een nieuwe hobby voor zichzelf verzonnen hebben (kijk ook maar eens naar de Raad van Advies van de G500, dat zijn nou niet bepaald jonge en vernieuwende mensen die daar zitten!).

En dat is ook precies de reden waarom de ontwikkeling van gisteren zo gevaarlijk is. We hebben het nu niet meer over een klein groepje dat denkt dat ze wel even partijprogramma’s kunnen veranderen op congressen van de grootste partijen van het land (dream on!), maar over een groep die de belangen van een klein groepje Nederlanders in de media gaat verkopen als het belang van een gehele generatie. Een groepje dat niet van plan is om openheid te geven in hun financiën (mensen die geld geven mogen zelf bepalen of dat wel of niet openbaar wordt gemaakt), en waarvan we dus niet weten welke mensen er straks achter zitten als grote sponsoren. Maar die wel de partijen willen aanspreken op het wel of niet nakomen van gemaakte afspraken.

Oftewel ze willen partijen gaan afstraffen. Dit op zich is zeker een goed idee, alleen het is aan de stemmers en de leden van die partijen om daarvoor te zorgen, dat is democratie. Als je je afspraken als politicus of in het algemeen als partij niet nakomt zal de kiezer je daarvoor afstraffen, en door dat zetelverlies zal een partij er vanzelf wel achter komen dat ze maar beter wel hun verantwoordelijkheid tegenover de kiezer kunnen nemen. Echter wat de G500 nu met hun OranjePAC veroorzaakt is dat partijen niet afgestraft zullen worden op afspraken tussen kiezer en partij, maar op het wel of niet hetzelfde standpunt verkondigen als dat van de G500 zelf. Oftewel als je niet zo progressief en elitair als GroenLinks en vooral D66 bent als partij, zal de komende campagne niet leuk worden.

Er zijn genoeg opmerkingen te maken over dat de G500 dus een campagne voert onder het mom van een generatiestrijd die er helemaal niet is (en er ook zeker niet zou moeten zijn!), dat mensen ook nog eens anoniem die standpunten sterk kan beïnvloeden van de G500. Maar nog los van of de G500 wel of niet voor de jongeren als generatie opkomt, is het op zich al ontzettend gevaarlijk dat we nu in Nederland taferelen gaan krijgen zoals in de Verenigde Staten. Wie gelooft er nu werkelijk dat het goed is voor de democratie dat kandidaten door dat soort PAC’s compleet zwart worden gemaakt, en niet alleen op de inhoud maar vooral ook op karakter, familie en verleden? Want ja, de G500 roept nu wel dat ze vooral positieve campagnes willen opzetten, maar ze hebben er ook al meteen bij opgemerkt dat ze ook zeker niet bang zijn om anti-campagnes op te zetten. En dat is dus de grootste zwakte van de G500 en het grootste gevaar voor de Nederlandse democratie, want het is een groot goed dat campagnes tot nu toe vooral op het eigen verhaal van partijen zijn gericht (anti-campagnes vielen tot nu toe nooit goed bij de kiezer). Het moment dat we in Nederland in de politiek vooral anderen gaan afzeiken en ons niet meer focussen op ons eigen verhaal, is het een verloren zaak. Want nogmaals, zoals we in de Verenigde Staten ondertussen al wel kunnen zien, worden tegenwoordig vele volksvertegenwoordigers vooral gekozen vanwege persoonlijkheid en uitstraling in plaats van door de inhoud en hun solide verhaal.

Wat wel gezegd dient te worden is dat het een ontzettend goed idee is van de G500 om een deel van de campagne te richten op het activeren van jongeren om naar de stembus te gaan. Dit is zeker van essentieel belang voor Nederland en onze democratie! Echter het zou fantastisch zijn als ze het daarbij zouden laten. Nederland zit niet te wachten op ongure groepjes die geld doorgesluisd krijgen van anonieme donateurs voor anti-campagnes. De kiezer is niet achterlijk, en kan dus prima zelf bepalen op wie en welke partij ze stemmen, daar is geen OranjePAC voor nodig!

Hij heeft zijn steun opgezegd,
Ondanks dat het kabinet zich eraan had gehecht

De heren geven elkaar de schuld,
Maxime heeft zich in onschuld verhult

Rekeningen blijven openstaan,
Rutte is al weggegaan

Voor dit kabinet was het eindelijk genoeg,
Met verkiezingen over een andere boeg

Op naar een socialer Nederland,
Ook weer oog voor de onderkant!

Iedereen doet mee,
Eerlijke verdeling in de porttemonnee.

Het is een nieuw en op het eerste gezicht leuk initiatief om jongeren bij de politiek te betrekken. Ook wordt volgens de organisatoren door vele partijleden vanuit de drie partijen positief gereageerd op het initiatief.

Natuurlijk is politieke betrokkenheid een mooi goed. Een aantal punten worden echter over het hoofd gezien. De jongerenbeweging werd al terecht de koekoeksgeneratie genoemd in het programma De Wereld Draait Door. Het initiatief heeft namelijk als doel een tiental onderwerpen zelf te agenderen maar door een ander uit te laten voeren (de partijen zelf).

Als de G500 zelf de generatiestrijd wil slechten, zou ze er goed aan doen ook verantwoordelijkheid te willen dragen.

Een ander punt is het idee dat de partijprogramma's van de drie machtspartijen zich (op een aantal punten) zomaar gelijk laten zetten. Als dit al zou kunnen, wat is de betekenis voor de profilering van die drie partijen? Wat valt er dan nog te kiezen?

Meer dan dat is nog het ideologische karakter van de partijen. De Sociaal-Democratische, Christen-Democratische en Liberaal-Conservatieve ideologiën informeren en inspireren de drie partijen respectievelijk. Wat is het bestaansrecht van de partijen als ze geen verschillend gedachtegoed uitdragen?

Ook is er nog de traditie die er bijvoorbeeld binnen de partijen heerst. Binnen de PvdA bijvoorbeeld lopen de gemotiveerde vrijwilligers de deur plat. De zogenaamde baantjesjagers vormen maar een heel klein groepje, die zich vaak ook nog ontpoppen tot zeer capabele werknemers of politici. Het idee dat al die vrijwilligers zich opeens in moeten gaan zetten voor een tienpuntenplan dat door een kleine minderheid (die op een congres toevallig een meerderheid had) opgelegd is zal velen afschrikken.

Het lijkt mij dat de G500 een goed voorbeeld is van de huidige jongeren die zichzelf niet durft te binden aan een ideaal dat de grote groep voor ogen heeft. Meer dan dat is dit een voorbeeld van de hoogopgeleide groep jongeren die voor zichzelf een toekomstige baangarantie probeert te veroveren. Zonder na te denken over de minder hoogopgeleide geberatiegenoten, zonder na te denken over solidaire oplossingen die niet alleen het eigenbelang dienen drukt de G500 zijn zin door. (Zoals van Lienden zei in DWDD: “We verzorgen onze ouderen heel graag in bejaardentehuizen”). De individualistische levensbeschouwing lijkt onstuitbaar bij deze groep zo lijkt ze ook gespeend van elk besef van een ander (die zich in andere leefomstandigheden moet redden).

Bij De Jonge Socialisten in de PvdA zie ik gelukkig nog meer dan genoeg gemotiveerde en bevlogen jongeren rondlopen die hun hart niet in eigen portemonnee gestopt hebben.

Het is weer eens zover: een politicus die zichzelf compleet voor schut zet tegenover landelijke media. Echter dit keer is het niet een PVV-kamerlid of een lid van onze geliefde regering die om zijn eigen beleid heen probeert te praten, maar een PvdA’er. Oeps…

Laten we eerlijk zijn, John Leerdam heeft nooit echt bekend gestaan om zijn welbespraakdheid of uitzonderlijke intelligentie, maar hoe hij gisteren bij Giel Beelen compleet uit zijn nek stond te lullen over een verzonnen onderwerp is dieptriest. Niet alleen voor de reputatie van Leerdam zelf, maar ook voor de PvdA en vooral ook voor de reputatie van de politiek in nederland in het algemeen: het vertrouwen van de burgers in de politici van tegenwoordig is nou niet bepaald positief te noemen en alhoewel we als PvdA’ers onszelf graag doen geloven dat dit allemaal komt door die walgelijke/populistische/liegende PVV’ers en consorten blijkt gisteren maar weer dat we ook best wel weer eens wat meer naar onszelf mogen kijken als het om het vertrouwen van de burger gaat.

Wat mij gisteren vooral opviel in de commotie die er ontstond na aanleiding van het filmpje over Leerdam, is dat toen ik als JS’er zelf er iets kritisch over uitgooide op twitter er meteen privé berichtjes binnen kwamen van PvdA medewerkers etc. dat ik als JS’er dat soort dingen toch echt niet zo moest zeggen: dat wordt niet sjiek gevonden.

Het is toch te gek voor woorden dat ik als JS’er (en dus als kritische volger van de Partij) niet eens kritiek mag uiten over het doen en laten van een volksvertegenwoordiger van onze partij! Iemand die totaal geen verstand van zaken heeft en kennelijk zichzelf een maniertje heeft aangeleerd om altijd antwoord te kunnen geven op alle vragen van journalisten. Een échte politicus zou dan ook de ballen moeten hebben om toe te geven dat hij of zij niet op de hoogte is van het geval waar de journalist het over heeft en dat als de journalist daarover toch meer wilt weten hij/zij beter met de fractievoorzitter kan praten (of ietsdergelijks). Wat dit dus aangeeft is dat de politici van tegenwoordig zo extreem mediageil zijn geworden dat ze geen “ik weet het niet” meer durven te zeggen omdat ze of bang zijn dat ze door bijvoorbeeld een GeenStijl compleet voor schut gezet zullen worden of omdat ze gewoon graag zichzelf terug willen zien op TV en dus wel een antwoord moeten geven.

Lees meer...

Dan heb ik een vraag voor onze Minister-President: Hoe kunt u in hemelsnaam (laten we de bijna-gedoogpartner SGP er ook eens bij halen) voor de camera lachend vertellen dat de CPB-cijfers een impuls voor u zijn om met dit beleid door te gaan, terwijl heb CPB zelf heeft gezegd dat deze cijfers voor een flink deel aan dit kabinetsbeleid te wijten zijn? Wanneer er dan ook nog een politicus uit een partij waar u afhankelijk van bent zijn zetel opgeeft op een eigen partij te starten, blijft u lachend zeggen dat dit absoluut geen gevolgen zal hebben voor dit kabinet en haar (uw) beleid? Dan gaat u dus naar de SGP.

Dit was opnieuw een stap die ik niet van u kon en kan begrijpen. VVD: Volkspartij voor de vrijheid en democratie. Ik citeer even enkele van de standpunten die worden belicht op de wikipedia pagina van de VVD:  Het onderwijs over de hele linie verbeteren; Het beter en efficiënter maken van zorginstellingen; In het kader van het Nederlandse lidmaatschap van de Europese Unie moeten vooral de gemeenschappelijke markt en het Stabiliteitspact centraal staan. Nou, dat onderwijs en de studiefinanciering is voor het gemak vergeten, die zorginstellingen zijn al goed genoeg en als de crisis voorbij is wil Nederland zich best houden aan dat stabiliteitspact. Die maatschappelijke markt kan ook best wel wat minder maatschappelijk. Nou, het lijkt mij duidelijk: Het liberale is er bij de VVD helemaal af. Nu deze ‘vrijheidspartij’ (ahum) is gaan samenwerken met een andere vrijheidspartij (partij voor de vrijheid!) zou je denken dat daar geen probleem zit. Maar helaas, toen bleek die PVV alleen die laatste v te gebruiken voor de blanke, Christelijke Nederlander. Het CDA, ach, daarvan twijfel ik vaak of zij überhaupt nog wel meedoet/bestaat. Toen was Brinkman het zat en ging zijn eigen koers varen, dus kwam men opnieuw op de SGP uit.

Tja, ik ga het partijprogramma van de SGP er niet eens bij halen, maar het ‘liberale’ is er bij die VVD nu dus echt helemaal af. Ach Mark, pak toch je salaris en ga lekker emigreren naar Polen ofzo, kan je gaan werken bij het meldpunt overlastgevende politici ofzo. En Wilders? Die gaat lekker met Bill Gates on tour door Afrika.

Vorige week was er groot nieuws voor de internationale wereld: Thomas Lubanga is de eerste mens ooit die is veroordeeld door het ICC, het international criminal court. Ook al gebeurde dit in Den Haag, toch weten veel mensen niet wie Thomas Lubanga is (een Congolese oorlogsmisdadiger) en velen weten niet eens precies wat het ICC doet. In heel Nederland lijkt er vaak een gebrek te zijn aan kennis over politiek en over het recht, maar hoe los je dat op? Zulke onderwerpen moet je mensen al van kind af aan aanleren en daarom zou mijn plan zijn: verander de sprookjes. Kinderen worden opgevoed door Disney en door de gebroeders Grimm, dus dan kunnen we maar beter zorgen dat die verhalen wat leerzamer worden.

Neem bijvoorbeeld Peter Pan. Hoe je het ook wendt of keert: hij recruteert kindsoldaten. Als we het verhaal veranderen zodat die kinderen niet vrijwillig met hem meevliegen, maar gedwongen worden te vechten. Dan vechten ze tegen Kapitein Haak, een Somalische piraat. En uiteindelijk komt dan het Nederlandse fregat Piet Hein, die beide oorlogsmisdadigers oppakt en ze naar Den Haag brengt. En ze leefden nog lang en gelukkig. Even tussendoor: de Nederlandse fregatten zijn ook een gevolg van een gebrek aan kennis, want Piet Hein was zelf natuurlijk ook gewoon een piraat. Dus een beetje hypocriet om een schip zo te noemen en dan daarmee andere piraten op te pakken. Maar goed.

Wat we ook kunnen veranderen is Roodkapje. Aan het eind van het verhaal belt één van bosbewoners 1-4-4 omdat Roodkapje stenen in de buik van de wolf heeft gedaan en hem daarna heeft verdronken. Al vraag ik me af of de rechter het zal geloven als ze reageert dat de wolf zich had vermomd als haar grootmoeder. Of neem Sneeuwwitje. Dat is toch gewoon Jolanthe, Wesley en 6 kinderen. Mulan gaat over vrouwenemancipatie. Hercules vervangen we door Henk Bleker, die in zijn eentje de Hedwigepolder droog houdt. Donald Duck wordt geruimd voor de vogelgriep. Tarzan is Frans de Waal. En bij de Leeuwenkoning kunnen we ook stropers in het verhaal stoppen. Of verwoestijning. Of dat Simba uiteindelijk in de dierentuin beland.

Want wat doen we onze kinderen aan? We laten ze met Belle en het Beest geloven dat een knappe vrouw met een beest trouwt. We laten ze met Alladin geloven dat een prinses met een zwerver trouwt. We laten ze met Robin Hood geloven dat het mogelijk is om het geld van de rijken aan de armen te geven. Allemaal mooie idealen, maar uiteindelijk moeten ze er zelf achter komen dat de wereld helemaal niet zo mooi is. Dus leer onze kinderen in hun jeugd alvast de realiteit aan. Laat ze Wall-E zien. Kony 2012. Geef ze een beetje kennis. Dan kunnen ze uiteindelijk uitvinden hoe kinderachtig de 'echte wereld' eigenlijk is.

Ten eerste zegt Spekman, als hem in het interview gevraagd wordt of hij vast zal houden aan de strikte man-vrouw verdeling op verkiezingslijsten, dat hij deze verdeling los wil laten. Hij voegt er nog snel aan toe dat hij natuurlijk wel verwacht dat de helft van de lijst alsnog uit vrouwen zal bestaan, maar het om en om is wat hem betreft toch echt onnodig. In principe ben ik het volledig met Spekman eens: het is toch absurd dat een moderne partij als de PvdA in de 21e eeuw aan dit soort positive discriminatie doet. Echter het grote probleem is dat het inderdaad nog steeds nodig blijkt te zijn dat er positieve discriminatie ten opzichte van vrouwen plaatsvindt. Kijk maar eens naar de feiten: wereldwijd is er nog nooit een parlement geweest waarin 50% of meer vrouw was, als we dan naar Nederland kijken, doen we het nog veel slechter met vaak maar rond de 30% vrouwelijke parlementariërs. Natuurlijk je kunt zeggen dat dit komt door conservatievere partijen die het niet zo hebben op emancipatie van vrouwen, maar dit toont alleen maar aan dat als de partij deze strikte regel opeens loslaat er ruimte is voor het beleid waar andere partijen zich dus al jaren mee bezighouden: zeggen dat je absoluut gelooft in de emancipatie van de vrouw, maar ondertussen vooral mannen op je lijsten zetten. Dit betekent niet dat ik zeg dat vrouwen zwakker zijn dan mannen en niet genoeg voor zichzelf kunnen opkomen om een goede plek op zo’n lijst op te eisen. Het betekent echter wel dat het politieke klimaat zo ruig en ‘mannelijk’ is dat er toch veel vrouwen terugdeinsen en niet naar voren durven te stappen ondanks het aanwezig zijn van meer dan voldoende talent en passie. Er zijn genoeg onderzoeken gedaan waaruit bijvoorbeeld blijkt dat mannen veel makkelijker zichzelf de hemel in prijzen tijdens een sollicitatiegesprek, terwijl vrouwen vooral ook over hun mindere eigenschappen spreken (om ervoor de zorgen dat de toekomstige wel goed weet wat voor iemand ze binnen halen…) Natuurlijk dit soort algemeenheden tellen zeker niet voor iedereen, echter een verheffingspartij als de PvdA kan er toch geen genoegen mee nemen dat slechts een paar vrouwen die goed hun mannetje staan in de politiek uiteindelijk echt carriere maken in dit wereldje? Juist een partij als de PvdA moet staan voor een ander politiek klimaat waarin die ‘mannelijke’ eigenschappen minder nadrukkelijk naar voren hoeven te komen en waarin juist ook de kwaliteiten van vrouwen ook als waardevol en essentieel worden gezien. Om dit te verkrijgen moet je je nu wel aan de quota houden, ook al is het positieve discrimatie en ook al zouden we met zijn allen zo graag geloven dat dat niet meer nodig is binnen onze partij en binnen nederland.

En dus komen we bij zijn tweede punt: meer mensen in de kamer zonder diploma’s. Het klinkt zo mooi, als volkspartij ook je volksvertegenwoordigers ‘deel van het volk’ laten zijn. En ik ben het deels wel met Spekman eens als hij zegt dat politiek talent niet persé samengaat met het aantal diploma’s en titels die een persoon heeft. Echter Spekman hint met zijn pleidooi op iets heel anders: we moeten mensen zonder diploma’s ook volksvertegenwoordiger laten worden puur omdat ze deel van het volk zijn, niet omdat ze rethorisch of inhoudelijk zo sterk zijn. En hier ligt een groot probleem dat tot nu toe toch vooral binnen de populistische partijen is gebleven maar waar ook de PvdA wel oor naar blijkt te hebben. We willen puur kiezers behagen, de gedachte is natuurlijk dat ‘het volk’ het natuurlijk fantastisch vindt als er straks een timmerman of kapster namens de PvdA in de kamer zit om hen te vertegenwoordigen. En als we naar de peilingen kijken, blijkt ook wel dat de populistischere partijen het inderdaad goed doen om dit moment met hun ‘gewone mensen’. Maar het moet ons toch allen ook opvallen dat deze partijen (vooral PVV en SP) inhoudelijk echt ondermaats presteren, ze komen met voorstellen die op geen enkele manier reeël zijn (zie o.a. guldenrapport van Wilders) en blijven vooral rethorische spelletjes spelen met de andere parlementariërs. Als PvdA moeten we toch altijd de inhoud op één houden! Jammer dat de peilingen op dit moment niet al te positief zijn voor ons, maar als het inhoudelijke verhaal deugt dan komen die stemmen er uiteindelijk ook. En hierbij komen we op het essentiële punt: volksvertegenwoordigers worden gekozen door mensen om daarna voor 4 jaar namens het volk keuzes te maken. Dit betekent niet dat deze persoon elke keer precies moet doen wat het volk op dat moment schijnt te willen (als we peilingen uberhaupt kunnen vertrouwen), maar dat deze persoon, gekozen om de intelligentie om goede eigen afwegingen te maken, zelf weloverwogen keuzes maakt, daarbij natuurlijk wel de mensen die op hem of haar gestemd hebben in het achterhoofd houdend, maar nog steeds zelf nadenkt over wat écht het beste is voor het land en voor de kiezers. En dit is wat er nu dus niet in Nederland en ook steeds minder in de PvdA gebeurt: we zijn zo in de ban van de peilingen dat niemand nog voor zijn eigen mening durft te staan als deze net even niet goed ligt bij ‘het volk’. Om dit als partij te voorkomen moet je ervoor staan dat we een lijst presenteren aan de kiezers met gedegen mensen die de talenten hebben die nodig zijn om dat soort individuele (rationele) keuzes op een goede manier te kunnen maken, en nogmaals dit staat inderdaad los van hoeveel en welke diploma’s een persoon heeft, maar het moet dus ook niet zo zijn dat we als partij streven naar meer mensen van ‘het volk’ in het parlement puur omdat ze géén diploma’s hebben!

U heeft het misschien al gemerkt, maar ik moet het even van me af schrijven. Wat maken we ons toch belachelijk in Europa en de wereld, allemaal door dit kabinet. Het meldpunt van de PVV, het begrotingstekort van 4,5%, om maar enkele (recente) voorbeelden te noemen.

Ik hoor het minister de Jager en Rutte nog zeggen: ‘Ja, de landen die boven een begrotingstekort van 3% zitten, moeten op het matje geroepen worden. ‘ Tijdens het schrijven van deze column (1 maart 2012) zit ik tevens te kijken naar het nieuws, waar ze het ook over deze belachelijke situatie hebben. En inderdaad: Hoe kan deze regering zich nu in Europa staande houden en serieus worden genomen? De geloofwaardigheid van deze regering is duidelijk (opnieuw) flink onderuit gegaan. Deze regering houdt zich niet aan haar eigen regels, ook als die publiekelijk bekend zijn. Het lijkt er zelfs op dat deze regering het erom doet: eerst een regel maken, vervolgens trots de wereld rond lopen en daarna (vaak door wanbeleid) genadeloos onderuit gaan. Wat een afgang!

Oh ja, en dan dat meldpunt van de PVV. Ook op Europees niveau bekend gemaakt en bedoeld om op dat niveau te worden gebruikt, maar ook hier slaat de PVV, (dus niet de regering, maar gedoogpartner, voor vertalingen zie Rutte-woordenboek)  een enorme flater. Dat de regering zich zo belachelijk maakt, juich ik eerlijk gezegd alleen maar toe. Wat ik heel erg vind is dat deze mensen ons land vertegenwoordigen en door hun wanbeleid voor paal zetten. Bij deze wens ik onze volgende premier veel succes toe bij het repareren van de (inter)nationale reputatie van Nederland! Bedankt Mark!

Het eerste optreden van landelijk voorzitter Rick Jonker in Pauw en Witteman. Spannend. Vol goede moed nam ik plaats achter de tv hopend op een interessant uurtje. Maar al voordat er iemand gesproken had, was de toon van het debat gezet. Er was gekozen om te beginnen met een soort 'Pownews-achtig' filmpje waarin even mooi alle kleine versprekinkjes van Cohen achter elkaar waren geplakt om een zo zielig mogelijke indruk te schetsen. Dat is geen nieuws. In het politieke jargon heet dat framing. De feiten zo selectief gebruiken of zo verdraaien dat er een beeld ontstaat dat veel mensen zullen onthouden.

Ik schrok ook. We zijn toch niet echt een samenleving geworden waarin elke politicus een wandelende encyclopedie moet zijn, maar niet meer wordt geluisterd naar zijn mening. Rutte zat er ook laatst een miljardje of 51 naast, maar dat maakt toch niet uit. We zijn allemaal mensen. Wat wel uitmaakt is dat Cohen ons, soms ietwat hakkelend, een sterk verhaal vertelt, terwijl Rutte als een soort louche autodealer met een grote grijns ons de grootste rotzooi probeert op te dringen. En pas over enkele jaren zal dat WK 1974-gevoel van 'zijn we er toch ingetuind' gaan doordringen in de Nederlandse samenleving. Maar dan is het te laat. Ik heb geen probleem met een stamelende Cohen. Ik heb een probleem met een liegende Wilders.

Nu we het toch hebben over Wilders. Stel je voor dat er morgen op nu.nl staat: Wilders stapt op. Dan is het gewoon einde oefening voor de PVV. Wilders is de PVV en de PVV is Wilders. Wees toch ook zo ontzettend blij dat de PvdA nog steeds een levende ledenpartij is. Wat maken die peilingen mij uit. Ik zie raadsleden, wethouders, kamerleden, betrokkenen, enorm veel mensen die geweldige capaciteiten hebben en daar zijn ook genoeg mensen bij die best partijleider zouden kunnen worden. Als er straks weer verkiezingen komen, gaan we fijn met alle leden stemmen en dan kiezen we een nieuwe leider. Crisis? Onzin! De partij is springlevend. Dit is toch het hart van de democratie. Een partij die altijd onderhevig is aan veranderingen omdat de tijd soms jouw mensen en jouw plannen achterhaald.

Lees meer...

Dear President Obama,

For the last two years I had the honor to be the chairman of a small youth organization which organized debates on different political topics. This were two great years. We had really good debates and it was a privilege to be the ‘chair’ of the organization.

However, during these two years I had a dream. I often dreamed that you were there at one of our debates. It was a great dream.

In that dream, you came to our really small building in your big car. You stepped out of your car, I welcomed you and you came inside. You hang your coat on our small peg. Then you walked into our main room. There were 40 of our members waiting for you. They were impressed when you came in.

The debate with you was fantastic. Naturally, you spoke about all the great things you already did. About the healthcare reform bill that you passed. You talked about your beautiful country and about your meeting with our Prime Minister Mark Rutte. Altogether, it was a wonderful evening.

After an hour, you left again. In my last dream, you even sang that small part of Al Green again. I know, Al Green wasn’t here before. But still, you sang.

Dear president Obama, it was a great dream. Every time I had it. And more and more I started to believe in this dream. Of course it is a crazy dream, maybe an impossible dream. But the more I had this dream, I felt like I had to invite you.

With this letter I want to invite you to come to our place one time. To meet the political youngsters of the Netherlands. To talk about the relationship between the Netherlands and the United States of America. To fulfill my dream.

I can imagine that you are too busy to come to the Netherlands. If it’s easier for you, we can come to Washington too. We'll rent a small building there to have this debate with you.

I know this is not a really realistic dream. But I would regret not trying to. Dreams are there to make them come true. It’s always better to try, than to do nothing.

Dear president Obama, I wish you all the best in 2012. I hope, I’m even convinced, that it will be your year again. Yes you can.

Yours faithfully,

Wouter Booij